SB 7.10.25
Devanāgarī
प्रसादसुमुखं दृष्ट्वा ब्रह्मा नरहरिं हरिम् । स्तुत्वा वाग्भि: पवित्राभि: प्राह देवादिभिर्वृत: ॥ २५ ॥
Text
prasāda-sumukhaṁ dṛṣṭvā brahmā narahariṁ harim stutvā vāgbhiḥ pavitrābhiḥ prāha devādibhir vṛtaḥ
Synonyms
prasāda-sumukham—whose face was bright because the Supreme Lord was pleased;dṛṣṭvā—seeing this situation;brahmā—Lord Brahmā;nara-harim—unto Lord Nṛsiṁhadeva;harim—the Supreme Personality of Godhead;stutvā—offering prayers;vāgbhiḥ—by transcendental words;pavitrābhiḥ—without any material contamination;prāha—addressed (the Lord);deva-ādibhiḥ—by other demigods;vṛtaḥ—surrounded.
Translation
Lord Brahmā, surrounded by the other demigods, was bright-faced because the Lord was pleased. Thus he offered prayers to the Lord with transcendental words.
